Большой сборник моих стихотворений
Пра Марынку
На цвiнтары' ёсць мóгiлка адна.
На ёй стаiць жалезны крыж.
Няма там пóдпiсу, няма iмя'.
Ты супынicя, калi пóбач з ёй бяжыш.
Там захавáны ýсе дiцячыя надзéi.
Усе тыя мары, аб якiх мы думалi калiсь.
Аб iх напамiнáюць фотаздымкi з галерэi.
Мы самi з такiх мар калiсьцi пачалiсь.
Дык вось: пад мóгiлкай ляжыць Марынка,
I пра яё снуé цiкавы сказ.
Аб тым як марыла малéнькая дзяýчынка,
I што зрабiла янá неяк раз.
А мáрыла Марынка: знайсцi прынца.
Каб конь быý, замак, грошай шмат.
I каб не з кiм нiколi не дзялiцца—
Каб прынц не бачыý акрамя' яе дзяýчат.
I вось пайшла дзяýчынка па ýсiм свеце,
Шукала тога прынца— не знайшла.
Вядома! Бо няма на ýсёй планеце,
Такога, каб чакаý калi б яна прыйшла.
Хадзiла дзеýчына давóлi доýга.
Аднак жа прыйшоý час, Марынка знемаглá.
I ý гэты час яна сустрэла вoýка...
Затóе, яна воýку жыць дапамаглá.
Праз нейкi час знайшлi яе астáнкi,
Iх закапáлi ý магiле без iмя.
Нiхто не кiне там i хлеба паýбуханкi.
Не трэба дзеýчына нiкому, воýка акрамя.
Для ýсiх хто гэта прачытáе, дам парáду:
Каб не загiнуць як Марынка, ад прыгóд.
Не трэба марыць, што ýсё будзе быццам па загаду.
Усё будзе так, як пажадае Бог.
(2018г. P.S. любителям беларусского языка)
#29967 в Проза
#15613 в Современная проза
любовь и философия, стихотворения проза, лирические стихотвор...
16+
Отредактировано: 24.07.2021
Добавить в библиотеку 